Wat een ondernemers!

stoplicht AH Blog

Tweede Paasdag organiseerde Albert Heijn de Boeren Lentefeesten. Er waren een stuk of honderd boeren die hun bedrijf openstelden en ongeveer 135.000 mensen bezochten die bedrijven.

Dat begrijp ik heel goed. Het was slecht weer, guur, veel regenbuien en een echte zuidwesterstorm windkracht negen aan de kust. Geen betere invulling van de dag dan met elkaar de stad uit en de boer op. Bovendien kreeg je daar gratis koffie met wat lekkers erbij. Wij hadden geen plannen en vonden een uitje naar een paar telers een prima tijdsbesteding van onze Paasdag. We kwamen al vrij snel in een file naar boerderijen in Noord-Holland. Er werd ook op borden langs de weg gewaarschuwd voor filevorming door de Boeren Lentefeesten. Geen nood, we wrongen ons door de provincie en bliezen de Afsluitdijk over.

Zelfherstellende tomatenplant

De eerste teler die we bezochten heeft een bedrijf in Berltsum in Friesland dat Dilicrop heet. Hij teelt daar uitsluitend trostomaten voor Albert Heijn. Die trostomaten kleuren van onder af de plant rood, dus je kunt er rijen tomatenplanten zien met aan de onderkant rode tomaten en naarmate je hoger keek, steeds groenere tomaten. De tomaten onderop vangen het minste licht en dat leidt tot een langere steel waar de tomaten aan hangen. Die steel kan breken, dus verstevigt het personeel dat steeltje met een krammetje. Hoger in de tomatenplant zijn de stelen korter, maar bestaat het gevaar van breken nog steeds. Daar beschadigt men het steeltje aan de onderkant heel licht. De tomatenplant herstelt die schade zelf door houtvezels in het steeltje te maken. Die vezels zijn zo sterk dat de kans op afbreken heel klein wordt.

Dozen met insecten

Overal in de grote kassen staan dozen met insecten, geleverd door het bedrijf Koppert. Dat zijn niet zo maar insecten. Er zijn dozen met hommels voor de bestuiving van de tomatenbloemetjes en er zijn dozen met verschillende soorten kevers. Voor elke plaag is wel een kevertje die de plaagbeestjes opeet.

Experimenteren met puntpaprika’s

Na de koffie en paaskoekjes reden we door naar de Friese plaats Sexbierum. Daar zit een groot teeltbedrijf van de familie Hartman. Hartman is al meer dan 40 jaar leverancier van komkommers, rode pepers en paprika’s in alle kleuren Ook van zoete puntpaprika’s. Hij teelt nog meer voor ons, maar komkommer en paprika’s doet hij het langst. Willem Hartman ontving ons met open armen en liet meteen zien hoe dat eigenlijk werkt, teler zijn voor Albert Heijn. Zijn kassen staan vol met nieuwe variëteiten en hij is volop aan het experimenteren. In de winter, als de zon het in Nederland laat afweten, teelt hij voor ons in Almeria in Spanje. Samen met hem maakt Albert Heijn keuzes. Smaakt die puntpaprika van het ene ras beter dan van het andere ras? Hoe zit het met de houdbaarheid? Willem liet het ons allemaal zien en ondertussen maakten we kennis met zijn vrouw, kinderen en kleinkinderen. Ze zijn allemaal werkzaam in het bedrijf, samen met 500 andere personeelsleden.

Groot is ook echt groot

Ook Hartman werkt, net als Dilicrop, met dozen roofinsecten om plagen te bestrijden. In zijn kassen vliegen ook kwikstaartjes. Die vogels eten ook schadelijke insecten op. Planten hebben maar een paar dingen nodig: warmte, water, voeding, CO2 en licht. Bij Hartman is daarover diep nagedacht en alles gebeurt zo milieuvriendelijk mogelijk. Bij Hartman is groot ook echt groot: 33 miljoen komkommers per jaar en 8 miljoen paprika’s en ook nog eens 16 miljoen kilo tomaten.

Op de praatstoel

Als Willem op zijn praatstoel zit, vertelt hij interessante dingen. Bijvoorbeeld over zijn rode pepers. Hij vindt het vreselijk dat hij die teelt voor de vuilnisbak. Die pepers liggen bovenop de Albert Heijn nasi-bamigroente en onze klanten gooien hem weg. Verdrietig! Die pepers hebben als functie dat consumenten de pakketten herkennen als voor de Oosterse maaltijd, maar ze eten hem niet. Ik begrijp dat, want die peper is zo scherp. Maar Willem heeft er verdriet van. Willem is trots op zijn paprika’s. We verkopen veel van zijn paprika’s in pakken met drie paprika’s bij elkaar. Een rode, een gele en een groene. In ons bedrijf heten die pakken: ‘de stoplichten’. Onze klanten gooien vaak de groene paprika weg en houden de gele en rode. Dat vindt Willem erg. Hij wil dat we zijn producten eten, niet weggooien.

Geen chemie

Oh, wat zijn die kassen groot. Eindeloos en er komt geen chemie aan te pas. Alleen maar kevertjes en vogeltjes. De planten groeien op glaswol en krijgen druppeltjes water met plantenvoeding. Het water wordt gerecycled, de glaswol ook. De verwarming van de kassen gaat via de zon of met aardgas. Hartman teelt in Oosterbierum alles wat hij ook in Sexbierum teelt, maar dan biologisch. Biologische producten groeien in de aarde, dat hoort zo bij een biologisch product. Ik vroeg aan Willem waarom hij ook biologisch teelt en hij antwoordde: ‘omdat de consumenten er om vragen en ik er ook geld mee kan verdienen’. Dat werpt bij mij een filosofische vraag op. Mag een teler biologisch telen alleen om geld te verdienen, zonder de overtuiging dat hij de wereld redt? Voor mij hoeft een teler die biologisch teelt dat niet te doen uit overtuiging. Hij mag ook gewoon professioneel biologisch telen, zonder het gevoel dat hij goed doet voor onze wereld. Als hij maar goede en veilige producten voor ons maakt!

a_simone_herzberger
Simone Hertzberger – Sr. director product integriteit bij Albert Heijn

Reacties

  1. stella zegt

    Natuurlijk ben ik erg tevreden over ah den dolder. Maar liever ging ik naar albert hein soesterberg. Maar daar is er geen. Terwijl er in iedergeval drie in zeist zijn. Wel jammer.

  2. H.W.BERGHUIS zegt

    IK GA GRAAG NAAR DE TALINGWEG MAAR IK MIS EEN KOFFIE TAFEL MET EEN KRANT.
    NET ZO ALS AAN DE ASSELSESTRAAT .

  3. judith v E. zegt

    Ja, zonde dat zoveel mensen die peper weggooien….als je hem gewoon even afspoelt en eventueel het steeltje er afbreekt, kun je hem gewoon mee bakken. Tegen de tijd dat hij gaar begint te worden en te veel scherpte afgeeft, is je eten klaar en kan je hem eruit halen.
    Je kan hem ook even opensnijden, de pitjes en de zaadlijsten eruit halen en dan in zijn geheel mee bakken, vóór het opdienen kun je hem uit de pan halen…je eten wordt er iets scherper door maar niet tè pittig! Lekker hoor, aziatisch eten hoort een beetjeittig te zijn!

Laat een reactie achter bij H.W.BERGHUIS Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Laat hier een reactie achter! Bekijk onze richtlijnen en voor vragen kunt u ons e-mailen.